- Szczegóły
- Odsłony: 15
Janku,
żegnam Cię w imieniu wszystkich chórzystów chóru „Cantate Deo” z Ursusa.
Śpiewałeś z nami wiele lat, byłeś jednym z filarów w basach, świetnym kolegą, zawsze zdyscyplinowanym, przygotowanym i pełnym humoru. Uśmiech miałeś dla każdego z nas, a śpiewałeś z ogromną pasją i zaangażowaniem.
Twoje odejście związane z przeprowadzką do Nowego Sącza przeżyliśmy mocno. Bardzo Cię nam brakowało, ale utrzymywaliśmy cały czas serdeczne kontakty.
Martwiliśmy się Twoją chorobą, cieszyliśmy się z dobrych prognoz i wieści.
Ostatnia wiadomość, już ze szpitala w Warszawie, bardzo nas zaniepokoiła, ale pisałeś z wielkim optymizmem, że jest i będzie dobrze... Wierzyliśmy więc, że i tym razem pokonasz chorobę. Niestety, stało się inaczej.
Z niedowierzaniem przyjęliśmy wiadomość, że Pan, którego wielbiłeś całym sobą, powołał Cię przed swoje oblicze.
Żegnamy Cię z wielkim smutkiem i żalem, wierząc, że tam, gdzie jesteś zasilisz największy i najwspanialszy chór, a my,t u pozostali, będziemy się za Ciebie modlić i dla Ciebie śpiewać.
Dorota Męckowska, dyrygent chóru Cantate Deo
- Szczegóły
- Odsłony: 17
Wczoraj dotarła do mnie smutna wiadomość o śmierci Janka Kłoskowskiego. Janka poznałam wiele lat temu w Chórze UW, gdzie śpiewał w basach, będąc jednocześnie sekretarzem chóru, a także pomysłodawcą i organizatorem wielu niezapomnianych wycieczek, wypraw turystycznych i krajoznawczych, obozów chórowych i spływów kajakowych. Mogę powiedzieć, że dzięki niemu jeszcze bardziej zakochałam się w Tatrach. On znał tam każdy zakątek, każdą trasę, każdy szczyt. No i fantastycznie śpiewał góralskie piosenki, zarażając tym swoich basowych kumpli, Jacka, Stanisława, Jaśka, Jurka i innych. Ależ to było góralskie śpiewanie! Ostatni raz spotkałam Janka na obchodach 100-lecia Chóru UW. Przywitaliśmy się bardzo serdecznie. Nie sądziłam, że będzie to również nasze serdeczne pożegnanie. Janku, spoczywaj w pokoju!
Zdjęcie sprzed lat, z jednej z jaśkowych wycieczek. Tu: pieczenie jabłek na patyku.
Ewa Rybińska-Alfonso
